پنل کاربر سبد خرید
ورود / عضویت



ورود
عضویت
بازیابی رمز
ورود / عضویت
۰
آفات و بیماری های مهم انبه
آفات و بیماری های مهم انبه

آفات و بیماری های مهم انبه

تبلیغات
آفات و بیماری های مهم انبه
انبه معروف به سلطان میوه ها قابلیت منحصر به فردی در ارتقاء کیفی سطح زندگی خانوارهای روستایی دارد و این درخت با ارزش می تواند برای کشاورزان منطقه درآمد کافی به همراه داشته باشد.
  • انبه
    • آفات انبه
      • پشه گل آذین انبه
      • پشه گالزا انبه
      • زنجرک انبه
      • كنه جوانه خوار انبه
      • سن قهوه اي انبه
      • تريپس انبه
      • حشرات سپردار
    • بيماری های مهم درختان انبه
      • زوال انبه
      • سفيدک پودری انبه
      • آنتراكنوز انبه
      • شرایط مساعد برای توسعه بیماری
      • لكه سياه يا پوسيدگی آلترناريايی انبه
      • لكه سياه باكتريايی (شانكر سياه) انبه
      • فلس فلسی شدن و ايجاد گال روی پوست درخت انبه
      • قارچ فوزاریوم
      • عارضه بدشكلی انبه
      • عوارض ناشی از شوری و عناصر غذايی
      • عوارض فيزيولوژیکی انبه

    انبه

    قدمت کشت انبه در استان هرمزگان به حدود 300 سال می رسد. این سابقه طولانی از نشانه های سازگاری این درخت با شرایط محیطی استان و علاقه مردم منطقه به کشت آن می باشد. باغات انبه استان هرمزگان به صورت عمده در شهرستان های میناب، رودان و دهستان سیاهو از توابع شهرستان بندرعباس پراکنده می باشد. این درخت بومی هندوستان، برمه و یا مالزی است و از حدود چهار هزار سال پیش از میان نباتات گرمسیری در بین کشورهای مختلف جهان به خوبی شناخته شده است.

    انبه دارای زیستگاه نسبتا وسیعی است. این مناطق در بین عرض جغرافیایی 35 درجه شمالی و جنوبی قرار دارد و هم اکنون در بیشتر کشورهای گرمسیری و نیمه گرمسیری دنیا کاشت و مورد بهره برداری قرار می گیرد. وجود ارقام مختلف انبه با منشا بذری، پدیده های جوی به ویژه بارندگی، رطوبت زیاد، کمبود عناصر غذایی، پدیده سال آوری، برهم خوردن توازن هورمونی و از همه مهم تر آفات و بیماری ها از جمله عواملی هستند که باعث کاهش باروری و کمبود محصول انبه می شوند. در این مطلب شما با آن دسته از آفات و بیماری های انبه که از اهمیت بیشتری برخوردارند، آشنا می شوید.


    آفات انبه

    مگس میوه انبه

    علائم و نحوه خسارت: حشرات ماده تخم خود را به درون بافت میوه تزریق می کنند و لاروها پس از تفریح شروع به تغذیه از بافت میوه می کنند. لاروها پس از رشد کامل به طول 7 میلی متر می رسند. در این زمان لارو از میوه خارج شده و پس از افتادن روی خاک، در داخل خاک تبدیل به شفیره می شوند. این حشره 3 سن لاروی دارد. دوران شفیرگی و لاروی ممکن است در مجموع 2 تا 4 هفته طول بکشد. درجه حرارت و رطوبت نسبی بالا برای تکثیر و رشد مگس میوه مناسب می باشد. به محض رسیدن میوه انبه، جمعیت حشرات رو به افزایش می گذارد و در دوران خشکی نیز جمعیت آن دچار نقصان می شود.

    آفات و بیماری های انبه

    حشره ماده در حال تخم گذاری داخل میوه انبه

    حساسیت ارقام مختلف نسبت به این آفت متفاوت است. دالان های ایجاد شده درون میوه در اثر تغذیه لارو راهی برای ورود و گسترش قارچ ها و باکتری های ساپروفیت ایجاد می نماید. لاروها با به جا گذاشتن فضولات خود بافت میوه را از بین می برند و در صورت آلودگی زیاد باعث رسیدگی زودرس میوه های نارس و تخریب بافت آن ها می شوند. چنین میوه هایی بازارپسندی خود را از دست می دهند و ارزش اقتصادی ندارند.

    آفات و بیماری های انبه

    لاروها در حال تغذیه از گوشت میوه

    مبارزه: معمولا برای مبارزه با این حشره، در باغات انبه، از سموم شیمیایی استفاده می شود. محلول پاشی خاک سایه انداز درخت، با حشره کش مالاتیون و با چند تکرار در طول 3 ماه می تواند جمعیت حشره را کنترل نماید. استفاده از تله های فرومونی حاوی متیل اوژینول و محلول آب و مواد شوینده باعث حذف قابل توجه حشرات نر بالغ و کاهش جمعیت آن می گردد.

    در این روش از نئوپان به ابعاد 2*2*6 سانتی متر، اشباع شده با متیل اوژینول به وسیله سیم های مفتولی در داخل سطل های حاوی محلول به نحوی که با محلول داخلی آن تماسی نداشته باشد، استفاده می شود. برای پر کردن سطل ها از آب و مایع ظرفشویی به میزان 2 لیتر استفاده می شود.

    با توجه به گرمای هوا و تبخیر محلول داخل سطل، سطل ها می بایست به صورت هفتگی تعویض شوند. همچنین می توان از تله های آماده مثل تله مک فیل، دلتا و ... استفاده نمود. سمپاشی تنه درختان با ترکیب پروتئین هیدرولیزات و یک حشره کش تماسی مثل دیازینون به نسبت دو در هزار می تواند تا حد زیادی جمعیت آفت را کنترل نماید.

    آفات و بیماری های انبه

    روش های مبارزه با مگس میوه انبه

    پشه گل آذین انبه

    زیست شناسی: حشرات کامل بسیار شبیه به پشه گالزای انبه می باشد. با این تفاوت که پشه گالزا دوره شفیرگی را درون گال و پشه گل آذین در لایه سطحی خاک پای درختان سپری می کند. تخم ها پس از دو روز باز می شوند و لاروهای کوچک و سفیدی از درون آن خارج می شوند. لاروها با سوراخ کردن بافت نازک گل آذین که هنوز چوبی نشده اند وارد آن شده و تمام دوران لاروی را درون این سوراخ ها سپری می کنند. سپس با ترک گل آذین برای گذراندن دوران شفیرگی (6 روز) وارد خاک می شوند.

    آفات و بیماری های انبه

    شفیره گل آذین درون خاک

    آفات و بیماری های انبه

    حشره کامل گل آذین انبه

    علایم و نحوه خسارت پشه گل آذین: حشره همزمان با ظهور گل آذین انبه ظاهر می شود (در شرایط بندرعباس از اوایل بهمن تا نیمه فروردین) تخم های خود را به صورت انفرادی روی محور گل آذین (محور اصلی یا انشعابات آن) می گذارد. تخم ها پس از تفریخ با ایجاد سوراخ کوچکی وارد بافت گل آذین می شود و با تغذیه از بافت موجب خشکیدگی و قهوه ای شدن بافت گل آذین می گردد.

    نکته قابل توجه اینکه خسارت وارده به گل آذین بیشتر در اثر آلودگی ثانویه از محل زخم های ایجاد شده توسط این حشره به وجود می آید، زیرا پس از حمله این آفت آلودگی های قارچی ایجاد می شود. در اثر حمله عوامل قارچی محور گل آذین خشک می شود و با خشک شدن محور گل آذین کلیه انشعابات آن خشک و گل های موجود روی آن نیز از بین می رود. در ابتدای مراحل آلودگی آثار خسارت این حشره به صورت حفره های کوچکی روی گل آذین است که به تدریج اطراف این حفره ها قهوه ای و سیاه می شود و خشکیدگی بافت اطراف حفره نیز پیشرفت پیدا می کند.

    آفات و بیماری های انبه

    آثار خسارت روی محور گل آذین انبه

    مبارزه: برای مبارزه با این آفت می توان عملیات مبارزه زراعی و شیمیایی به صورت پشت سر هم انجام داد تا به کنترل مطلوبی دست یابیم. این عملیات شامل:

    1. شخم سطحی و شعله افکنی خاک سطح باغ به ویژه در محل سایه انداز دختان، قبل از شروع گلدهی.
    2. مبارزه شیمیایی: شامل سمپاشی سایه انداز درختان با حشره کش مالاتیون که دو منظوره بوده و برای کنترل مگس میوه نیز توصیه شده است یا سمپاشی درختان با حشره کش دیمتوات به غلظت یک در هزار بعد از ظهور گل آذین و قبل از باز شدن گل ها.

    زمان سمپاشی درختان می بایست بعد از تخم ریزی حشره و قبل از این که لاروها به درون بافت محور گل آذین بروند، صورت گیرد. این سمپاشی باعث می شود که تعدادی از لاروهای تازه خارج شده از تخم از بین بروند.

    پشه گالزا انبه

    علايم و نحوه خسارت: در اوايل بهار حشرات ماده بالغ پس از جفت گيري تخم های خود را به تعداد بسيار زياد در سطح زيرين برگ مي گذارند. اغلب تخم ها پس از 1 تا 2 روز باز می شوند و لاروها پس از خروج از پوسته تخم بافت برگ را سوراخ نموده و وارد برگ می شوند در اثر واكنش گياه محل ورود لارو متورم و بعد از چند روز تورم به گال تبديل می گردد.

    در مواردی كه آلودگی زياد باشد تعداد گال های پشت يک برگ به 250 تا 300 عدد نيز می رسد كه در اين حالت برگ لوله و بسيار شكننده مي گردد و خيلي زود ريزش می كند. اين عمل باعث كاهش سطح سبزينه گياه و نهايتا موجب كاهش شديد ذخيره غذایی گياه می گردد. اين در حقيقت بيشترين خسارتی است كه از طرف آفت وارد می شود.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    حشره ماده در حال تخم گذاری داخل میوه

    مبارزه: حتی المقدور سعی می شود از توصيه مبارزه شيميایی عليه اين آفت خودداری گردد. با وجود اين در پاره ای از مناطق خسارت پشه گالزا به حدی است كه مبارزه شيميايی غير قابل اجتناب است. بهترين زمان مبارزه شيميایی در استان هرمزگان در اسفند ماه و در ابتدای پيدايش جوانه های گل می باشد. در اين مرحله سمپاشی به كمک يک حشره كش تماسی نفوذی همراه با يک حشره كش سيستميک می تواند اثرات دو منظوره مطلوبی داشته باشد.

    حشره كش تماسی جمعيت زيادی از اين حشره را در حال خروج از گال از بين می برد و حشره كش سيستميک نيز در ابتدای آلودگی لاروهايی را كه وارد برگ شده اند از بين می برد. حشره كش ديمتوات به ميزان يک در هزار حداقل تا دو الی سه نوبت سمپاشی در سال مفيد واقع خواهد شد. همچنین استفاده از حشره کش های سیستمیک مثل کنفیدور به میزان نیم در هزار در زمان ظهور جوانه های جدید می تواند مؤثر باشد.

    زنجرک انبه

    اين آفت از خطرناک ترين آفات انبه به ويژه در فصل گلدهی در تمام نقاط انبه كاري دنيا می باشد و هم اكنون در كليه باغات انبه استان موجود است. زنجرک انبه زمستان را به صورت حشره كامل و غالباً در قسمت تاج درختان انبه سپری می كند. فعاليت آفت از حدود دو هفته قبل از ظهور گل آذين بر روی درختان انبه (در منطقه ميناب و رودان نيمه دوم دی ماه و در منطقه سياهو نيمه اول بهمن ماه) با تغذيه حشرات بالغ از جوانه های مولد گل آذين شروع می شود.

    همراه با خروج محور اصلی گل آذين، جفت گيری و تخم گذاری حشرات كامل بر روی گل آذين شروع می شود. زمان اوج ظهور حشره كامل نسل جديد در منطقه ميناب نيمه اول فروردين ماه و در منطقه سياهو اواخر فروردين ماه می باشد. توليد مثل اين آفت فقط در فصل گلدهی انجام می شود و در مرحله رويش درختان انبه هيچگونه زادآوری ندارند.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    حشره ماده در حال تخم گذاری

    علایم و نحوه خسارت: حشرات بالغ و پوره ها از شیره گیاهی روی گل آذین و جوانه ها تغذیه می کنند. تغذيه شديد پوره ها از شيره گل آذين كه همراه با تراوش عسلک فراوان نيز می باشد، باعث ريزش گل ها و عدم تشكيل ميوه بر روی گل آذين می گردد. حشرات كامل زنجرک به دو طریق زيان وارد می كنند. اول با تغذيه مستقيم از شيره برگ های جوان و گل آذين كه همراه با تشرح عسلک می باشد و دوم خسارت ناشی از تخم گذاری آن ها درون جوانه های گل و محورهای اصلی و فرعی گل آذين است.

    اين امر باعث به وجود آمدن اختلال در آوندهای آبكشی گل آذين می شود. در ضمن سوراخ خروجی پوره های سن اول آفت بر روی محورهای گل آذين مكان مناسبی جهت رشد عوامل بيماری زای ديگر به وجود می آورد و مقاوت گل آذين را در مقابل شرايط نامساعد مانند باد شديد كاهش می دهد. در اثر خسارت پوره ها و حشرات كامل، كليه گل ها و ميوه هاي تازه تشكيل شده و همچنين محورهای فرعی گل آذين خشكيده و ريزش می كنند و از گل آذين تنها محور اصلی به صورت يک چوب باريک سياه رنگ بر روی سرشاخه باقی می ماند.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    حشره ماده در حال تخم گذاری

    مبارزه: به دليل تراكم بسيار زياد زنجرک انبه، به ويژه در فصل گلدهی و با وجود مشكلات فراوان در امر مبارزه شيميايی، كنترل شيميايی آن كاملا ضروری و اجتناب ناپذير است.

    مراحل سمپاشی:

    • اولين سمپاشی قبل از ظهور گل آذين عليه حشرات كامل زمستانگذاران به منظور جلوگيری از تخم گذاری آن ها و كاهش جمعيت زنجرک زمستان گذران.
    • دومين سمپاشی بعد از ظهور گل آذين و قبل از باز شدن شکوفه ها.
    • سومين سمپاشی پس از تشكيل ميوه های كوچک (قطر میوه کمتر از یک سانتی متر).

    در صورت انجام سمپاشي مناسب در مرحله اول و دوم، نيازی به سمپاشي بعدی نيست. براي مبارزه می توان از سمومي مثل كنفيدور يا موسپيلان به ميزان 500 ميلی ليتر در 1000 ليتر آب استفاده نمود.

    كنه جوانه خوار انبه

    كنه جوانه خوار انبه يکی از آفات متداول جوانه انبه می باشد. اين آفت چند سالی است كه تقريبا در تمام مناطق انبه كاری استان ديده شده است. اين كنه در درجه حرارت 25 تا 27 در مدت 15 روز چرخه زندگی خود را كامل می كند.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    حشره ماده در حال تخم گذاری داخل میوه

    علايم و نحوه خسارت: خسارت آفت به دو صورت مشاهده می شود، يكی تشكيل گال و ديگری خشكيدگی جوانه های انتهایی. از بين رفتن جوانه های انتهایی ممكن است همراه با خروج جوانه های جانبی متعددی باشد كه در اين حالت جارویی شدن در قسمت هاي رويشی با زايشی گل آذين مشاهده مي گردد. واكنش خسارت اين كنه همراه با قارچ فوزاريوم باعث نكروز سريع جوانه ها و چند جوانه ای شدن انتهای ساقه و در نهايت باعث تشكيل گال در انتهای جوانه و محل رویش جوانه هاي گل و برگ خواهد شد.

    مبارزه: چهار نوبت سمپاشی به فواصل نزدیک با حشره كش انويدور به نسبت نيم در هزار اثر خوبی در كنترل اين آفت دارد. سمپاشی با قارچ کش های گوگردی باعث کنترل توأم این آفت و بیماری سفیدک پودری انبه می گردد.

    سن قهوه اي انبه

    علایم و نحوه خسارت: حشره کامل سن بزرگی به طول 27 - 22 میلی متر است که از جوانه ها تغذیه می کند. بيشترين خسارت اين آفت در فصل بهار و تابستان است. در اين فصول حشرات كامل و پوره سنين مختلف سن قهوه ای با تغذيه از شيره گياهی از اندام های جوان گياه به ويژه سرشاخه ها و برگ های تازه روئيده، به درختان انبه خسارت وارد مي كنند. شدت خسارت به حدی است كه در باغات با خسارت شدید رشد رويشی درختان كاملاً متوقف می گردد.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    حشره ماده در حال تخم گذاری

    مبارزه: بزرگ بودن و كم تحركی اين حشره از نقاط ضعف آن محسوب می شود به طوری كه امكان شكار با دست نيز وجود دارد. بهترين زمان مبارزه با آفت در ماه های ارديبهشت لغايت خرداد با سمپاشی با سمومی مانند موسپيلان به نسبت نیم در هزار می باشد.

    تريپس انبه

    علايم و نحوه خسارت: پوره ها و حشرات بالغ از سلول های سطح برگ و میوه تغذیه نموده و باعث نکروز شدن سلول های سطحی می شوند. تريپس شاخ و برگ جوان و ميوه را ترجيح می دهد و با تغذيه از آن ها حالت نقره اي روی برگ و ميوه ایجاد می شود. آسيب شديد باعث ريزش برگ و ميوه و كاهش بازار پسندی محصول می گردد.

    مبارزه: اين آفت توسط طيف وسيعی از شكارگرهای طبيعی از قبيل عنكبوت ها و كنه ها شكار مي شود. بنابراين كنترل شيميايی هميشه براي كنترل تريپس لازم نيست. با اين وجود در صورت نياز به كنترل شيميايی از سمومي مانند پروتئوس يا اتيون استفاده می شود. معمولاً مبارزه شیمیایی که برای کنترل سایر آفات صورت می گیرد، باعث کنترل این حشره نیز می شود.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    حشرات سپردار

    اين حشرات به عنوان آفات خطرناک در باغات انبه مطرح نبودند تا اينكه اخيراً به عنوان مشكل جدی در برخی مناطق انبه كاری درآمده است. چند گونه از اين حشرات سپردار به انبه حمله می كنند. پوره ها و حشرات بالغ با مكيدن شيره برگ ها و ساير قسمت های حساس باعث ضعيف شدن گياه مي شوند. آن ها همچنين با تراوش عسلک باعث توسعه قارچ دوده ای روی برگ و ساير قسمت های حساس گياه می شوند. در صورت وقوع آلودگی شديد، قدرت رشد و تحمل درخت كم می شود.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    مبارزه: هرس اندام های گياهی كه تحت آلودگی شديد هستند دو بار سمپاشی با اتیون به نسبت یک در هزار به فواصل دو هفته در زمان تفريخ تخم ها و خروج پوره ها از زير سپر، در کنترل این آفت مؤثر است. برای مبارزه شیمیایی زمان سمپاشی خیلی مهم است. سمپاشی باید زمانی انجام شود که تخم ها تفریخ نشده و پوره ها هنوز مستقر نشده اند. پس از استقرار پوره ها و تشکیل سپر دیگر مبارزه شیمیایی نیز نمی تواند چندان مؤثر باشد.


    بيماری های مهم درختان انبه

    زوال انبه

    يكی از بيماری هايی مهم انبه، عارضه زوال یا سرخشکیدگی درختان انبه می باشد. این بیماری در اكثر مناطق انبه کاری دنیا مشاهده شده است. زوال انبه يک اصطلاح عمومی است كه به صورت تلفيقی از چند عارضه از جمله بلايت، شانكر، گموز، سرخشكيدگی و ... می باشد. به دليل اينكه اين عوامل دارای علايم قابل قياس بوده و اغلب به عوامل قارچی نسبت داده می شوند، تحت عنوان زوال مطرح می شوند. این عارضه اخیرا در استان هرمزگان به ویژه در مناطق سیاهو و میناب باعث از بین رفتن تعداد زیادی از درختان انبه شده است.

    علايم و نحوه خسارت: علايم بيماری به اشکال مختلفی بروز می کند. نكروز و سوختگی حاشيه برگ، برگ ريزی، كمبود عناصر غذايی به ويژه آهن، منگنز و روی، سرخشكيدگی شاخه ها از نوک، خروج شیره از تنه و محل انشعاب شاخه ها، تغيير رنگ و قهوه ای شدن آوندها و پوسيدگی شديد ريشه از جمله مهم ترين علايم ناشی از زوال انبه هستند. البته ممكن است تمام اين عوارض همزمان با هم بروز نكنند و در نهايت منجر به زوال تدريجی و تسريع انبه می شوند.

    عامل بیماری: مجموعه ای از عوامل عفونی (قارچ ها، نماتدها، باکتری ها، فيتوپلاسماها و ویروس ها) و غیر عفونی (تنش های آبی و غذایی)، تنش های محیطی مانند کمبودهای غذایی (به خصوص کمبود آهن، منگنز و روی)، خشکسالی و همچنين ناسازگاری پايه و پيوندک در بروز علايم زوال و سرخشکیدگی روی درختان انبه نقش دارند. با اين وجود علت عمده ايجاد زوال انبه به عوامل قارچی نسبت داده می شود.

    مديريت بیماری: از آنجايی كه جنبه های شیوع و پیشرفت بيماری به خوبی شناخته شده نيست، كنترل آن بسيار مشكل است. تنوع عوامل ايجاد كننده زوال نيز باعث ضعيف بودن امكان كنترل آن می شود. لذا جهت كنترل مؤثر بيماری می بايست از طيف وسيعی از قارچ كش ها استفاده نمود. همچنين حذف و سوزاندن شاخه های آلوده و سمپاشی با مخلوط برد و جهت كنترل بيماري توصيه شده است. در پاكستان، استفاده از قارچ كش های سيستمتيک آليت، توپسين - ام و دروزال با 2-3 بار تكرار در فصل رشد درخت اثرات بسيارخوبی در روی عارضه زوال داشته است.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    سفيدک پودری انبه

    اين بيماری كه يكی از بيماری های گل آذين انبه مي باشد از سال 1874 در هندوستان وجود داشته و هم اكنون در اغلب نقاط انبه كاری دنيا وجود دارد. اين بيماری مي تواند تا حدود 80 درصد محصول را كاهش دهد.

    علايم بيماری: قارچ عامل بيماری به بافت های جوان اعم از گل آذين، برگ و ميوه حمله می كند. روی اندام آلوده گرد سفيدی ايجاد می شود كه در زير اين پوشش سفيد رنگ اندام ها شروع به قهوه ای شدن می كنند و با پيشرفت بيماری اين اندام ها نكروتيک شده و سپس می ميرند. مقاومت اندام ها با يكديگر تفاوت دارد.

    گل آذین به شدت به این بیماری حساس است. در اثر اين بيماري اغلب سطح زيرين برگ های جوان آلوده می شود ولی در برخی از ارقام هر دو سطح برگ مورد حمله قرار می گيرد. سطح ميوه های جوان نيز ممكن است توسط پودر سفيدرنگی پوشيده شود و با رشد ميوه، پوست در محل آلودگی ترک خورده و بافت چوب پنبه ای تشكيل می گردد. در نهايت پس از اينكه ميوه ها به اندازه نخود شدند، از درخت می افتند.

    چرخه بيماری: بيشترين خسارت اين بيماری در زمان گلدهی و رشد اندام هايی رويشی جوان به گياه وارد می شود. قارچ عامل بیماری در فصولی كه بافت جوان وجود ندارد و شرايط محيطی برای رشد آن مناسب نيست، روی برگ های قديمی باقی می ماند. با مساعد شدن شرايط محيطی سلول های زاینده آن به بافت های جوان وارد شده و در گل ها نفوذ و آن ها را آلوده می كند. سپس این سلول ها جوانه زده و ميسليوم با ميزبان تماس حاصل كرده، توليد اندام مكنده می كند و در ديواره سلولی نفوذ كرده و در داخل اپيدرم تشكيل ساختمان كروی شكل می دهند.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    منبع آلودگی اوليه برای شروع بيماری اندام های آلوده روی درخت و يا در اثر انتقال سلول های زاینده هوازاد از مناطق آلوده می باشد. قارچ می تواند به صورت مسيليوم در جوانه های در حال خواب و يا به صورت اندام مکنده در برگ های مسن زمستان گذرانی كند و بدين ترتيب آلودگی را از فصلی به فصل ديگر انتقال دهد. شرايط مناسب برای اين قارچ درجه حرارت بين 10 تا 30 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 60 تا 90 درصد مي باشد.

    مبارزه: حساسيت ارقام مختلف انبه نسبت به بیماری سفيدک پودری متفاوت است. محلول پاشی با تركيبات حاوی گوگرد برای كنترل بيماری مناسب است ولی در هوای گرم و نور شديد باعث وارد آمدن خسارت و سوزندگی گل و ميوه هاي جوان می گردد. تعداد زيادی از قارچ كش های جديد می توانند بيماري سفيدک پودری را كنترل نمايند و زمان استفاده از آن ها به محض مشاهده علايم بيماری می باشد.

    حساس ترين مرحله برای آلودگی به اين بيماری زمان گلدهی است و آلودگی قبل از مرحله گلدهی و بعد از تشكيل ميوه كمتر اتفاق می افتد. از اين رو عمليات سمپاشی برای كنترل بيماری بايد در ابتدای اين مرحله و نهايتاً تا تشكيل ميوه صورت گيرد. قارچ كش دينوكاپ به ميزان يک گرم در هر ليتر آب و يا كالكسين به ميزان يک سی سی در ليتر می تواند بيماری را به خوبی كنترل نمايد. توصیه می گردد سمپاشی اولیه با قارچ کش دینوکاپ و در صورت نیاز به تکرار، سمپاشی بعدی با کالکسین صورت گیرد.

    آنتراكنوز انبه

    آنتراكنوز به عنوان يک بیماری مهم قبل و بعد از برداشت انبه محسوب می شود. اين بيماری می تواند به شاخ و برگ و نيز گل آذين تحت شرايط مرطوب و متراكم در نهالستان ها و باغ های جوان آسيب برساند. آنتراكنوز خسارت زيادی به گل آذين، برگ و ميوه ها وارد می نمايد. ميوه ها، در تمام طول رشد خود مورد حمله بيمارگر قرار می گيرند. ميوه های جوان در اثر حمله اين قارچ خسارت شديدی می بينند و به شدت ريزش می كنند اما آلودگی اصلی پس از برداشت محصول و در ميوه های رسيده مشاهده می شود.

    علايم بيماری: لكه های روی برگ در ابتدا كوچک و به رنگ قهوه ای تيره كه به وسيله هاله زرد رنگ احاطه شده و با حاشيه نامنظم هستند. لكه های ايجاد شده به وسيله آنتراكنوز همانند بيماری لكه زاويه ای باكتريايی برآمده و سياه نيست و به رگبرگ محدود نمی شوند. لكه های روی برگ معمولاً كوچك باقی می مانند ولی شرايط گرم و مرطوب باعث افزايش و به هم آميختگی لكه ها می شود.

    مركز زخم های قديمی رو به زوال رفته و از برگ می افتد و منجر به سوراخ و پاره شدن برگ می شود. آنتراكنوز همچنين در موارد حاد باعث خشكيدگی سرشاخه می شود آلودگی شدید پس از رسيدن ميوه صورت می گيرد. در اين مورد، زخم های نامنظم و به رنگ قهوه ای تيره متمايل به سياه و قدری فرورفته توسعه می يابد كه باعث ترک خوردن سطح ميوه می شود. در شرايط مرطوب، مناطق بيشتری از ميوه آلوده مي شود.

    لكه ها در هر جای ميوه می تواند تشكيل شوند، زخم های روی ميوه در آغاز سطحی و حدودا به عمق 5 ميلي متر به درون لايه ميانبر ميوه نفوذ می كند. علايم در گل آذين با لكه های سياه ريز شروع شده كه در نهايت به هم پيوسته و سوختگی گل و ميوه های كوچک را به دنبال خواهد داشت. تمامی گل های روی گل آذين می توانند مورد حمله اين بيماری قرار گيرند.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    شرایط مساعد برای توسعه بیماری

    اسپورهای قارچ مهم ترين منبع آلودگی می باشد. عامل بيماری روی شاخ و برگ و ساير بافت های گياه توليد اسپور می كند كه توسط آب باران پخش و ايجاد آلودگی می نمايد. برگ های نورسته مهم ترين منبع مايه تلقيح هستند. ماكزيمم توليد اسپور بين 25 - 30 درجه سانتی گراد در صورت وجود رطوبت سطحی آزاد اتفاق می افتد ولی در رطوبت نسبی 95 -97 درصد نيز اسپور تشكيل می شود. فرم جنسی بيمارگر در پخش بيماری نقش ندارد.

    مبارزه: قبل از برداشت به دليل قابليت بقای طولانی قارچ عامل بيماری روی سرشاخه های مرده، می بايست سرشاخه های آلوده را هرس و به همراه برگ های ريخته شده سوزاند. تعدادی از ارقام انبه نسبت به بيماری آنتراكنوز تحمل نسبی دارند با اين وجود تعداد زيادی از ارقام مرغوب كاملاً حساس اند. به عبارتی رقم مقاومی که بدون كاربرد قارچ كش ها خسارت نبیند وجود ندارد.

    در حال حاضر تنها راه مؤثر كنترل آنتراكنوز انبه در باغ استفاده از قارچ كش های سيستميک و محافظتی می باشد. كاربرد قارچ كش ها بايد جهت كاهش آسيب ميوه و گل آذين متمركز شود. چيزی كه در اين روش اهميت زيادی دارد زمان سمپاشی، غلظت سم و فاصله زمان تكرار آن است. سمپاشی بهتر است همزمان با ظهور جوانه گل و باز شدن گل ها و يا كمی قبل از آن انجام پذيرد.

    اين باعث می شود كه تشكيل ميوه افزايش يافته و ميزان آلودگی ميوه قبل و بعد از برداشت كاهش یابد. از آنجايی كه شاخ و برگ آلوده منابع مهم آلوده کننده اولیه هستند، كنترل بيماری جهت محافظت از ميوه در صورتی كه قبل از گلدهی انجام شود، مؤثر خواهد بود. همچنين می بايست همزمان با ظهور محور اصلی گل آذين جهت جلوگيری از آلودگی گل آذين و ريزش گل ها با سم مانكوزب به نسبت 2 در هزار يا باويستين یک در هزار به فاصله 15 روز نيز سمپاشی صورت گيرد. محلول پاشی با سموم مسی از قبيل اكسی كلرور مس سه در هزار برای كنترل آلودگی شاخ و برگ توصيه می شود. اكتاو قارچ كشی است كه عملكرد آن روی آنتراكنوز انبه بسيار موثر گزارش شده و به ثبت رسيده است.

    پس از برداشت: انتقال بیماری از ميوه به ميوه پس از برداشت محتمل به نظر نمی رسد. پیشگیری و كنترل آلودگی های نهفته ضروری به نظر می رسد، به ويژه اگر ميوه ها در انبار يا در حال حمل هستند. گرچه مديريت خوب مزرعه می تواند به كنترل آلودگي پس از برداشت كمک كند، با این وجود به روش های ديگر نيز برای كنترل بيماری بعد از برداشت نياز هست به خصوص برای ميوه هایی كه در انبار نگهداری می شوند.

    يكی از متداول ترين روش های كنترل بيماری بعد از برداشت گرمادهی با استفاده از آب داغ و غوطه ور کردن در قارچ كش است. تحمل ارقام مختلف به آب گرم متغير است و دماي آب نبايد از 55 درجه سانتي گراد به مدت 5 دقيقه تجاوز نمايد. هنگامي كه تيمار آب گرم با قارچ كش تركيب شود (بنوميل يا ايمازاليل)، دماي آب بايد به 53-52 درجه سانتی گراد كاهش يابد. مخلوط قارچ كش و آب سرد نيز قابل استفاده می باشد اما تأثير آن كمتر است.

    لكه سياه يا پوسيدگی آلترناريايی انبه

    پوسيدگي آلترناريايی كه به عنوان لكه سياه نيز شناخته می شود عامل پوسيدگی پس از برداشت ميوه انبه می باشد. بيمارگر همچنين به برگ و گل آذين حمله می كند كه تحت عنوان بلايت شكوفه نامیده می شود. اغلب ارقام تجاری انبه نسبت به اين بيماری حساس می باشند. اين بيماري به شكوفه، گل و همچنين ميوه های رسيده حمله می كند.

    علايم و نحوه خسارت: از علايم اين بيماری تشكيل لكه های كوچک گرد و سياه رنگ در اطراف عدسک ها و منافذ ميوه می باشد. در ابتدا لكه ها در محل دم ميوه يعنی جايی كه بيشتر عدسک ها وجود دارد ظاهر می شود. سپس لكه ها توسعه يافته و پس از پيوستگی آن ها به يكديگر تشكيل يک لكه سياه بزرگ می دهند كه ممكن است نصف سطح ميوه را بپوشاند. آلودگی از 1 تا 2 سانتی متر در گوشت ميوه تجاوز نمی كند و با پيشرفت بيماری آلودگی به درون گوشت ميوه پيشرفت كرده و محل آلودگی نيز نرم و سياه رنگ می شود.

    مركز لكه های روی میوه فرو رفته است. علايم پوسيدگی آلترناريايی اغلب محدود و منحصر به فرد است و بافت آلوده تيره تر و سخت تر از بافت آلوده به آنتراكنوز است. عامل بيماری به برگ ها نيز حمله نموده و لكه های گرد به قطر 1 تا 3 ميلی متر به طور يكنواخت ايجاد می شود. علايم بيماری در سطح زيرين برگ واضح تر است. قارچ عامل بيماری به شكوفه و گل ها نيز حمله نموده و سبب كاهش شديد ميوه می گردد.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    چرخه بيماری: عامل بیماری قارچی با دامنه میزبانی وسیع است. برگ، سرشاخه و گل آذين آلوده منابع مهم مایه تلقیح برای آلودگی ميوه هستند. اسپور قارچ به وسيله جريان هوا و نيز آب و شبنم پخش می شود و ميوه ها را آلوده می نمايند. اسپورهای جوانه زده به درون عدسک های ميوه نفوذ كرده و نيازي به ايجاد زخم جهت ورود بيمارگر نيست.

    مبارزه: خسارت بيماری با كاربرد منظم قارچ كش ها در باغ و نيز پس از برداشت و عدم استفاده از اتيلن در رساندن ميوه كاهش می يابد. سه بار سمپاشی با قارچ كش های محافظتی، دو هفته پس از ايجاد ميوه برای كنترل قبل از برداشت بسيار مفيد خواهد بود. يک بار تيمار ميوه ها بعد از برداشت با ايپروديون به اندازه سه بار سمپاشی قبل از برداشت مفيد و مؤثر خواهد افتاد.

    لكه سياه باكتريايی (شانكر سياه) انبه

    نوعی باكتری بيماری زای گياهی مختص نواحی گرمسيری عامل اين بيماری مي باشد. ميوه ها در ارقام حساس بيش از 50 درصد خسارت می بينند. اين بيماری در مناطقی كه، عوامل قارچی به خوبی كنترل شده اند، می تواند مهم باشد. در هند بيماری تحت نام شانكر باكتريايی ناميده می شود. تاکنون گزارش رسمی مبنی بر وجود این بیماری در ایران ارائه نشده است ولی علايم مشابه در باغات انبه استان هرمزگان مشاهده شده است.

    علايم و نحوه خسارت: برگ، شاخه و ميوه های انبه مورد حمله اين بيمارگر قرار می گيرند. علايم روی برگ به صورت لكه های آبسوخته به قطر اوليه 3 ميلی متر می باشد. لكه ها به تدريج بزرگ شده و پيشرفت كرده و سياه، زاويه دار و محدود به رگبرگ شده كه به وسيله هاله زرد رنگ احاطه می شود. زخم ها می تواند در هم آميخته و تشكيل نواحی نكروتيک كنند. باكتری در شرايط مرطوب از زخم ها تراوش می كند.

    زخم های قديمی سرانجام خشک شده و به رنگ سفيد يا خاكستری تغيير يافته و شكاف می خورد. تفاوت آن ها با زخم های آنتراكنوز اين است كه در آنتراكنوز زخم ها برجسته و سياه و زاويه ای نيست. زخم های روی ميوه در ابتدا به صورت هاله آبسوخته اطراف عدسک ايجاد مي شود. زخم ها سپس برجسته، سياه و در امتداد محور شكاف يافته و اندازه آن ها از 15-10 ميلی متر متغير است.

    شكل زخم ها نامنظم بوده و حدود 15-8 ميلی متر به درون لایه گوشتی میوه توسعه می يابد و معمولاً در اثر آن ترشحات چسبنده و صمغی ایجاد می شود. ميوه های جوان در صورت آلودگی، ریزش می کنند. روی شاخه، زخم های لكه سياه باكتريايی تيره بوده و در امتداد محور طولی شكاف می خورند. عامل بیماری از طریق باد همراه باران پخش می شود. رطوبت نسبی بالا و دمای 25 تا 30 درجه سانتی گراد برای گسترش و شیوع بیماری مناسب و با شدت بیماری مرتبط است.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    مقاومت به لكه سياه باكتريايی انبه در ميان ارقام انبه بسيار متفاوت است. در مناطقی كه خسارت بيماري بسيار زياد است بايستی از ارقام مقاوم استفاده شود. در فصول بارانی، بايستی از سموم حفاظتی استفاده شود. محلول پاشی با سم باويستين به نسبت 1 در هزار يا اكسي كلرور مس (ميشوكاپ) 3 در هزار بسيار مؤثر است.

    برنامه زمانی كاربرد سموم بايستی جهت حفاظت از ميوه متمركز شود. رعایت بهداشت باغ در كاهش آلودگی بسيار مهم است. از آنجايی كه پخش عامل بیماری در فواصل كوتاه فقط در ذرات معلق در آب است (معمولاً در باغات)، پخش در فواصل طولانی به ميزان زيادی به جا به جايی گياهان آلوده وابسته است. هرس شاخه های آلوده نيز بايستی جهت كاهش مايه تلقيح اعمال گردد.

    فلس فلسی شدن و ايجاد گال روی پوست درخت انبه

    اين بيماری معمولاً از اهميت كمتری نسبت به ساير عوامل بيماری زا برخوردار است ولی در شرایط پیشرفته می توانند خطرناک باشند. با توجه به اينكه علايم اين دو عارضه متفاوت و قابل تغيير است ولی به علت تشابهات زياد و عوامل يكسان با هم، مورد بحث قرار می گيرد.

    علايم و نحوه خسارت: فلس فلسی شدن پوست درخت به صورت شكاف های عمودی عميق در دور تا دور قسمت پايه انبه ايجاد می شود. در صورت پیشرفت عارضه شكاف ها به آوند آبكش درختان نفوذ كرده و باعث نكروز شدن آن ها می شوند. پوست درخت از سطح خاک تا محل اولين شاخه ها زبر و پوسته پوسته می شود و آوند چوبی تغيير شكل می يابد.

    گال ها معمولا روی تنه اصلی درختان انبه ايجاد می شوند. اين گال ها در ابتدا به قطر 10-5 سانتی متر كه سبز كمرنگ بوده و سپس به رنگ قهوه ای سوخته در می آيد. گال ها چندين سال متصل به تنه درختان باقی می مانند و اندازه آن ها حتی به بيش از 50 سانتی متر نيز می رسد. شاخه های با آلودگی شديد از بين می روند. علايم در محل زخم های ناشی از هرس تشديد می شود.

    قارچ فوزاریوم

    اين قارچ ايجاد بيماری های فلسی شدن پوست، گال و شانكر روی ميزبان های مختلف در مناطق گرمسيری و نيمه گرمسيری می كند.

    مبارزه: اقدامات مفيد كنترلی شامل آلوده زدايی ابزار هرس جهت اطمينان از آن كه عامل بیماری در حين عمليات هرس پخش نشود و استفاده از نهال های سالم جهت كاشت در باغات جديد الاحداث مي باشد.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    عارضه بدشكلی انبه

    اصطلاح بدشكلی (ناهنجاری) به رشد غير عادی گل آذين نسبت داده می شود. از آنجايی كه گل آذين هاي آلوده و بدشكل توليد ميوه نمی كنند، اين عارضه باعث افت شديد محصول می شود. در اثر اين عارضه شاخه های رويشی نيز تحت تأثير واقع شده كه تحت عنوان حالت جارويی يا خوشه ای ناميده می شود. حدود نيمی از ارقام انبه تحت تأثير اين عارضه واقع می شوند. برخی منابع عامل اين عارضه را گونه ای از قارچ فوزاريوم و ناقل آن را كنه ها دانسته اند. با اين وجود در مورد علت اين عارضه اتفاق نظر وجود ندارد.

    علايم و نحوه خسارت: بيماری در درختان جوان بيشتر از درختان مسن ديده می شود. در گل آذين های بسيار آلوده، به علت تجمع بيش از حد معمول، گل ها به هم فشرده می شوند. شاخه های به وجود آمده از جوانه های جانبی يا انتهايی بدشكل شده و فواصل ميانگره آن ها كوتاه می شود. برگ ها كوتوله، باريك، ترد و شكننده شده و به طرف بالا خميده می شوند.

    گل آذين های آلوده معمولاً توليد محصول نمی كنند و به صورت انبوهی از گل های نر فشرده به رنگ سبز و دارای رشد كم هستند. محورهای اصلی و ثانويه روی گل آذين ضخيم و كوتاه شده و برگچه، كاسبرگ و گلبرگ در مقايسه با گل های سالم، بزرگ تر هستند.گل آذين های آلوده برای مدت طولانی روی درختان باقی می مانند. در صورت آلودگی خفیف، فشردگی گل ها كمتر می باشد و اين فشردگی كمی بيشتر از گل های سالم است.

    مبارزه: جهت مدیریت اين عارضه روش های محدودی وجود دارد. با اين وجود، برخی از اقدامات كنترلی زیر توصيه شده است:

    • هرس شاخه های دارای گل آذين بدشكل.
    • قطع شكوفه های تازه پديدار شده گل آذين ها و يا گل آذين های آلوده.
    • کنترل شیمیایی کنه های اریوفیده به عنوان ناقل احتمالی این عارضه.
    • با توجه به اينكه چند گونه از قارچ فوزاريوم ايجاد بيماری های مهمی در انبه می كنند، استفاده از قارچ كش های اختصاصی جهت كنترل اين قارچ ضروری به نظر می رسد.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    عوارض ناشی از شوری و عناصر غذايی

    انبه مانند بسياری از درختان ميوه به شوری آب و خاک حساس می باشد. مسموميت ناشی از شوری در درختان انبه اغلب به صورت سوختگی حاشيه برگ مشاهده می شود. حساسيت ميان ارقام انبه به اين عارضه متفاوت است. سوختگی و نكروز از نوک برگ شروع شده و از حاشيه برگ رو به پايين گسترش يافته و در نهايت سطح وسيعی از برگ را فرا گرفته و منجر به ريزش برگ می شود.

    سوختگی و نكروز حاشيه برگ انبه عمدتا ناشی از شوری آب و خاک است ولی تجمع برخی املاح در خاک به ويژه سميت ناشی از عنصر بر و كمبود پتاسيم نيز نقش زيادی در بروز اين عارضه دارند. اين عارضه در خاک های سنگين بيشتر مشاهده می شود. جهت كاهش صدمات ناشی از اين عارضه می توان از كود های آلی و هيوميک اسيد استفاده نمود و كمبود پتاسيم نيز نقش زيادی در بروز اين عارضه دارند.

    عوارض فيزيولوژیکی انبه

    زوال (از هم گسيختگی) داخلی: ميوه بسياری از ارقام انبه به عوارض فيزيولوژيكی كه عموماً به عنوان زوال (از هم گسيختگی) داخلی شناخته می شود، حساس هستند. اين عوارض منجر به زوال بافت میانی و گوشتی می شود. سه نوع خسارت عمومی در اثر اين عوارض شناخته شده است كه شامل: حفره انتهای میوه، لزج و ژله ای شدن بذر و نرم شدن انتهای ميوه می باشند. اين عوارض منجر به ضايعات شديد پس از برداشت می شوند.

    علايم: بافت میانی میوه در اثر عارضه فيزيولوژيكی دچار تخریب و انحلال شده، نرم و ژلاتينی می شود. اين مشكلات اغلب در ميوه رسيده ايجاد می شود. حفره انتهای میوه 8 هفته پس از ميوه دهی آغاز می شود و سرانجام به صورت يک حفره باز در محل اتصال ميان ساقه اصلی و بذر ظاهر می شود. ناحيه آلوده تيره شده كه احتمالاً به علت انباشتگی تانن ها يا افزايش تدريجی رزين می باشد.

    بذر، ژلاتينی و لزج شده و باعث زوال آبدار لایه میانی و گوشتی میوه مجاور بذر می باشد. علايم در بافت های آلوده 8 هفته پس از ميوه دهی ايجاد می شود. سرانجام، مناطق زيادی در اطراف بذر آلوده می شوند. گرچه اين مناطق معمولاً آبسوخته هستند ولی اسفنجی شكل و خاكستری رنگ می شوند. نرم شدن ميوه به علت آبسوختگی مزوكارپ در بذرهای ژلاتينی شده ايجاد می شود. نرمی شدن معمولاً در انتهای ميوه ایجاد می شود ولی در نهايت می تواند مناطق بزرگتری را در برگيرد كه تيره و سياه می شوند.

    پيشگيری: ارقام هندی به اين عارضه بسيار حساس هستند. شيوع آن تحت تأثير فصل و موقعيت جغرافيايی قرار دارد و با كاربرد كربنات كلسيم كاهش می يابد. از آنجایی كه نسبت بالای كود ازته به ويژه در فرم آمونیوم باعث افزايش اين عوارض می شود، لذا نبايد از اين كود به ميزان زياد در باغات انبه استفاده نمایید.

    آفات و بیماری های مهم انبه

    تبلیغات
    برچسب ها
    منابع
    نویسنده
    مروارید اخوان
    مروارید اخوان عضو تیم استپ هلپ

    دانشجوی رشته نرم افزار در مقطع لیسانس هستم.در بخش ترجمه فعالیت می کنم.
    مجموع پست ها: 75 مجموع سوالات: 0 مجموع پاسخ ها: 0
    مطالب مرتبط
    تبلیغات
    سایر آموزش های باغداری
    پرسش و پاسخ
    ۰ پاسخ
    ۰ امتیاز
    آیا دستگاه سرخ کن ارزش تعمیر دارد؟
    آموزش بازکردن و تعمیر دستگاه سرخ کن
    سوالتان را بپرسید
    تبلیغات
    محصولات آموزشی
    فروشگاه